Kołobrzeg to jedno z najstarszych i najbardziej malowniczych miast Pomorza Zachodniego, z ponad tysiącletnią tradycją i wspaniałymi zabytkami, położone na Równinie Białogardzkiej u ujścia rzeki Parsęty do Bałtyku. Kołobrzeg to przede wszystkim port handlowy, pasażerski, rybacki i jachtowy, kąpielisko morskie oraz liczne sanatoria i zakłady lecznicze. To jedna z bardziej znanych miejscowości turystyczno-uzdrowiskowych polskiego wybrzeża.


Bogata oferta miejsc noclegowych w hotelach, pensjonatach, apartamentach, sanatoriach, ośrodkach wypoczynkowych, kwaterach prywatnych i kempingach zróżnicowana jest pod względem cen, co daje turystom możliwość wyboru. Kołobrzeg to także liczne obiekty SPA & Wellness oferujące szeroki wachlarz usług.

Już od 200 lat Kołobrzeg znany jest jako uzdrowisko. Dla kuracjuszy i turystów największą atrakcją Kołobrzegu jest jego nadbałtyckie położenie, które charakteryzuje się mikroklimatem o właściwościach leczniczych - przydatnych zwłaszcza przy leczeniu chorób górnych dróg oddechowych i krążenia, chorób stawów, jak również zaburzeń przemiany materii (cukrzycy). Wzdłuż wybrzeża rozpościerają się domy sanatoryjno-wypoczynkowe oraz zakłady przyrodolecznicze przeprowadzające zabiegi z wykorzystaniem źródeł wody mineralnej, borowiny i solanki.

Kołobrzeg słynie z przepięknej, sześciokilometrowej, piaszczystej plaży. Nieopodal promenady nadmorskiej znajduje się molo o długości 220 m, zbudowane w 1973 r. na miejscu poprzedniego - drewnianego. Latem w mieście odbywają się liczne imprezy kulturalne, rozrywkowe oraz rekreacyjno-sportowe. Do najbardziej znanych należą Międzynarodowe Spotkania z Folklorem oraz Jarmark Solny.

Historia
Nazwa Kołobrzeg została po raz pierwszy zapisana w dokumentach przez kronikarza niemieckiego, Thietmara z Merseburga. Wg polskich historyków i archeologów pierwotna nazwa miejscowości brzmiałaby "Solec" lub "Sól koło brzegu" (Salsa Cholbergiensis), która w późniejszym czasie uległa skróceniu. Historia Kołobrzegu sięga VIII wieku. W tym czasie funkcjonował tu gród obronny słynny na całe Pomorze. W 1000 roku książę Bolesław Wielki założył tu biskupstwo, które jednak szybko podupadło. W XIII wieku Kołobrzeg dostał się pod kuratelę biskupów kamieńskich, ponadto po śmierci Bolesława Krzywoustego (1138 r.) przeszedł pod zwierzchnictwo cesarza niemieckiego.

W 1255 roku miasto otrzymało prawa miejskie. Podstawą rozwoju ówczesnego Kołobrzegu było warzelnictwo soli oraz połowy śledzi na pobliskich łowiskach Bałtyku. Prężnie rozwijały się również inne rzemiosła (rogownictwo, bursztyniarstwo, garncarstwo, kowalstwo, obróbka brązu, hutnictwo, złotnictwo, ciesielstwo, tkactwo), dzięki którym miasto prowadziło ożywiony handel z licznymi europejskimi krajami.

W 1830 r. powstał pierwszy zakład kąpieli solankowych. W 1859 r. Kołobrzeg uzyskał połączenie kolejowe ze Szczecinem i Gdańskiem. Po utraceniu przez miasto statusu twierdzy nastąpił szybki rozwój uzdrowiska. W roku 1899 został otwarty wspaniały dom zdrojowy wzniesiony staraniem burmistrza i rady miasta. W czasie I wojny światowej Kołobrzeg wraz ze swoimi sanatoriami i domami wypoczynkowymi przekształcił się w wielki szpital wojskowy. W 1945 roku podczas działań wojennych został doszczętnie zniszczony. Odzyskanie dawnej świetności zajęło miastu ponad 30 lat.

Ciekawe miejsca:
1. Bazylika Konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny;
2. Ratusz;
3. Latarnia morska;
4. Baszta Lontowa;
5. Pałac rodziny Brunszwickich;
6. Kościół Św. Jana w Budziszowie;
7. Wieża ciśnień;
8. Łaźnia miejska;
9. Gmach poczty;
10. Most drogowy;
11. Aleja platanów;
12. Bindaż;
13. Reduta Morast;
14. Reduta Solna;
15. Pomnik Tysiąclecia;
16. Pomnik sanitariuszki;
17. Pomnik zaślubin;
18. Amfiteatr;
19. Dworzec PKP.

Źródła:
www.kolobrzeg.pl
www.wikipedia.pl